Simsalabim

Hee Pom, kwisnie van 't bestaan, 'n 'minder-project'!! Kan ik nog meedoen?!! Elke dag iets opruimen, uitzoeken en/of weggooien, en na 'n poosje.. een overzichtelijk huis dus een overzichtelijk leven!! Tadaaaa!! Dat klinkt me even heerlijk als onmogelijk in de oren, maar wat 'n droom.. 'n huis met 'minder'. Wij komen om, in de zooi. Gewoon teveel spullen voor te aantal beschikbare kubieke meters. Simpel. Teveel van alles. Ik vind ook gewoon teveel dingen leuk, meer dan er in ons huis past. Veel meer. Ik sleur er meer zooi in dan we eruit gooien. Over all. Wijnglazen, gewone glazen, mokken, koffiekopjes, borden, schalen en kommetjes. Serviesgoed, zeg maar. Zelfs afval is nog bruikbaar; de glazen potten van knakworsten bewaar ik met 'n rietje erin voor onze dorstige kinderen, en niet één of twee maar zes. Voor als er vriendjes komen. Kroondopjes van bierflesjes spaar ik, want ik wil er ooit nog 'n vliegengordijn van maken. Onze tafel, onze kasten.. biebboeken, Allerhandes, gekregen tijdschriften van schoonma, werkboekjes van school, kindertekeningen, knutselwerkjes, uitnodigingen voor kinderpartijtjes, halfvolle traktatiezakjes van kinderpartijtjes met bijbehorende zut van 'n halve euro van de Action, zelfgekochte slaaimie nepogen, stuitereieren, nepspinnen, miniwaterflipperkastjes, goocheltrucs, nepbrillen, spaarpotten (voor elk kind twee, geen idee waarom), tig blikken voor viltstiften, potloden, gekleurd plakband washi-tape, plakdiamanten, hartjes en bloemen van gekleurd rijstpapier, nietapparaten (twee stuks), plakbandrolhouders (twee stuks), strijkkralen, gewone kralen, naalden en rijgdraad, figuurponsjes en ministeck, mandalakleurboeken in vier varianten want maar 69ct per stuk bij de Action, stuk of wat sudoku- en woordzoekerboeken want maar 89ct bij de Action, uitpuilende curverboxen met zeven kleuren wol voor de breivork en de pompoms, twaalf kleuren garen voor de vriendschapsarmbandjes, papier in alle kleuren, maten en diktes.. zucht. Maar eh.. sorry, dwaalde even af.. maar dat project. Ik snap je. Stap 1. Veel pennen.. 'n blik met heel veel pennen, nog 'n laatje vol met heel veel pennen, op 't aanrecht nog 'n beker met pennen.. en dan nog hier en daar wat losse pennen, badkamer, slaapkamer, bij de computer, bij de kinderen.. Waar begin je?!! Waarrrrr -de hel- begin je?!! Alleen al van de gedachte dat ik alle pennen in 't huis op één punt zou moeten samenbrengen word ik moedeloos.. Wil niet denken aan alle andere sh*t!! 

Het nut van stap 2 ontgaat me een beetje, help me effe. 'Doet-ie 't nog?' Okee. Maar die woorden.. waarom? 'Schrijf iets waardoor je je geweldig voelt'..?? Pff, sorry hoor.. 't idee dat je je geweldig voelt door 'n woord op te schrijven, daar heb ik te weinig oestrogeen voor in m'n lijf, denk ik. Ik voel me alles behalve luscious, gorgeous, rockin, charming, respected, honored, strong, vivacious, serene of blissfull. Ik vind 't ook stomme woorden, jij dan? Ik vind 't domme theatrale wijvenwoorden. Niksig, leeg, betekenisloos. Ongrijpbaar ook. Nep-heppie. Pretentieus ook 'n beetje.. Nee, laat ik 't anders zeggen, we functioneren tenslotte in 'n samenleving of iets wat erop lijkt: ik heb er persoonlijk geen niet zo heel veel gevoel bij. Kuch. En 't idee dat je met iets positiefs bezig bent terwijl je eigenlijk alleen even wil testen of je pen 't nog doet, daar kan ik nix mee, sorry. Ik zou deze stap overslaan, Pom. In deze vorm althans. Een half uur nadenken over welke woorden je dan zou willen opschrijven, of zoals in mijn geval, 'n half uur nadenken over waarom ze je uberhaupt opdragen dit soort stomme woorden te bedenken en op te schrijven.. ik begrijp je. En hee, gewoon 'n kriebeltje is toch ook goed?

En ja.. stap 3. Hopeloze opgave. Alle pennen doen 't nog. En ze schrijven eigenlijk nog fijn ook. Ze doen 't hártstikke goed. NATUURLIJK!! Natuurlijk doen ze 't nog, anders had je ze toch allang weggegooid?!!!! Waarom zou je in godsvredes naam 'n pen die 't niet doet meenemen naar 'n restaurant?!! Maar dat terzijde.. Weet niet hoe 't met jou zit, maar mijn probleem is volgens mij (in dit specifieke geval) gewoon: te. veel. pennen. Teveel pennen erin, te weinig pennen eruit. Fijne pennen, meegenomen van 't werk. Niet één, maar 'n paar. Voor als die ander 't niet meer doet. En dat heel vaak. Soms nog een gekochte. Voor de kindjes ('want ik heb nog geen roze pennnn!!"), niet voor mezelf natuurlijk. Want ik heb al heel veel pennen. Enige mogelijke oplossing, moraal van dit verhaal: neem geen pennen meer mee naar huis. En ook nooit meer 'n pen kopen. Of krijgen. En dan: gooi pennen weg, ookal doen ze 't nog of ookal schrijven ze hartstikke fijn? Of neem ze mee naar 't eerstvolgende restaurant dat je bezoekt? Ehh.. ja. Mja, hee.. eh.. ja.. Pff, tis 'n reactie van nix, Pom, 't spijt me, aan mij heb je nix.. maar ik geloof.. ik ben door dit stukje toch alweer 'n stapje dichter bij 'minder'.. In m'n hoofd althans. En ik ga de komende weken proberen (daar ga je al, 'probeeeeren') alle pennen bij elkaar te zoeken en selecteren op eh.. op eh.. ja, waarop.. dat moet ik nog even bedenken. Heb je daar nog ideeën over..?

Maar eh, Pom.. één zo'n opdracht PER DAG? Je meent 't niet. Hou me op de hoogte, als je wil..? Wil wel meedoen, heel heel graag, wil namelijk ook heel graag 'n huis met minder, heel heel graag, 'n huis met minder en 'n leven met minder, echt heel graag, maar ik red dat gewoon niet, tijdtechnisch gesproocken, één zo'n opdracht per dag!! Dat komt door m'n hoofd vooral, hoor, dat weet ik wel, maar toch.. En daarbij.. ik hoop nog steeds op eh.. 'SIMSALABIM!!!!'

Wat waren de opdrachten van 2 en 3 april, Pom..??